Horseshoe Bend & Lower Antelope Canyon

Vanuit de Grand Canyon reden we, een stuk door het park zodat we nog van het uitzicht konden genieten, verder naar Page (Arizona). Onderweg kwamen we langs Horseshoe Bend; daar maakt de Colorado River een soort van haarspeldbocht om een rots heen, wat een mooi plaatje oplevert.

Ons hotel ligt aan Lake Powell, een stuwmeer ontstaan door de Glen Canyon Dam. We hebben een mooi uitzicht maar verder is er niet veel te doen omdat het een eindje buiten het dorp ligt. Niet dat er in het dorp veel te doen is, behalve dan Big John’s Texas BBQ. Plastic borden, plastic bestek, hele grote bbq’s waar veel rook uit komt, een rij wachtenden van ca. 100m en heerlijk gebbqt vlees, ribs en kip. Wij waren voor de rij binnen en hebben goed gegeten en een leuke ervaring erbij.

Page ligt midden in Navajo gebied en de indianen exploiteren zowat alles wat hun land te bieden heeft, zoals de Lower Antelope Canyon. Je mag daar geen tassen e.d. mee naar binnen nemen; een paar jaar geleden heeft iemand namelijk as van een overledene meegenomen en uitgestrooid in de Canyon. De Indianen zijn toen twee dagen bezig geweest met ceremonies om de Canyon te reinigen van (kwade) geesten en dergelijke.

De Lower Antelope Canyon is een zg. slot canyon; een smalle kloof van Navajo zandsteen die door water of modder is uitgesleten. Dit levert prachtige vormen op en was schitterend om te bekijken. Dit hadden we zeker niet willen missen!

’s Middags hebben we nog een kijkje genomen bij de Glen Canyon Dam en zijn we even naar een hanging garden en een uitzichtpunt gewandeld. Verder hebben we lekker lui genoten van de zon.

Voor het avondeten togen we naar El Tapatio, een kleurig Mexicaans restaurant waar we over gelezen hadden. Het eten was er erg lekker en veel, Carool zijn eten werd ter plekke aangestoken! Tot grote verbazing van de ober-señor waren alle borden even later helemaal leeg; hij wist natuurlijk niet hoeveel Huub en Carool konden eten, hahaha! Zijn verbazing werd nog groter toen we ook de dessert kaart nog wel even wilden zien, en een fried cheesecake bestelden… Volgens ons stonden de desserts voor de vorm op de kaart, want daar had toch niemand ooit ruimte meer voor. Carool dus wel.